Tradycja obchodów święta artylerii przeciwlotniczej sięga okresu II Rzeczypospolitej - początkowo obchodzono je, tak jak w innych rodzajach artylerii, 4 grudnia, w dniu Świętej Barbary, patronki artylerzystów. W 1934 roku, w wyniku starań dowódcy 11 Grupy Artylerii ppłk. Feliksa Kamińskiego, minister spraw wojskowych ustalił datę święta wszystkich formacji artylerii przeciwlotniczej na 29 lipca.
Po II wojnie światowej artyleria przeciwlotnicza znalazła się w strukturach artylerii naziemnej Wojsk Lądowych i przez dwa powojenne lata święto ponownie obchodzono 4 grudnia. Później przez 40 lat przeciwlotnicy nie mieli własnego święta. Dopiero w 1987 roku minister obrony narodowej, dla upamiętnienia walk artylerii przeciwlotniczej 1 Armii Wojska Polskiego na przyczółku warecko-magnuszewskim w 1944 roku, ustalił Dzień Wojsk Obrony Przeciwlotniczej na 12 sierpnia.
Obecną datę święto otrzymało po 1989 roku, w ramach działań mających na celu skonsolidowanie środowisk kombatanckich i żołnierzy przeciwlotników oraz upamiętnienie pierwszych walk w obronie polskiego nieba podczas wojny obronnej 1939 roku. Zarządzeniem ministra obrony narodowej nr 52 z 20 listopada 1995 roku Święto Wojsk Obrony Przeciwlotniczej ustalono na 1 września.
